آفتابه لگن هفت دست ولی شام وناهار هیچی

آفتابه لگن هفت دست ولی شام وناهار هیچی

این مثل این روزها خیلی مصداق اصلی اش  برای خودروسازان وطنی و موسسه استاندارد و نیروی انتظامی است وقتی که موسسه استاندارد قانونی را بعد از 15 سال پیش نویس و پس نویس بالاخره تصویب کرد و اسم ان را گذاشت استانداردهای 55گانه و نیروی انتظامی را عنوان بازوی اجرایی خود دراورد و خودروسازان را موظف به رعایت این 55 تا کرد داستان شروع شد.

داستان هم داستان تکراری است ما ملتی هستیم که همیشه دوست داریم پز بدهیم و چیزهای نو و لوکس را به سرعت به خانه هایمان می اوریم و یواش یواش یاد می گیریم که از ان استفاده کنیم حالا بعضی از مفاد ان قانون 55 گانه هم مثل همین افتابه لگن هایمان است وقتی ترمز ای.بی.اس و کیسه هوا را جز الزامات تولید پراید و وانت پیکان و رواا می کنیم باید هم داستان خنده داری درست کنیم که در نهایت خودمان به خودمان و به خریت خودمان بخندیم.

وقتی هنوز جاده‌هایمان مال عهد رضاشاه است وقتی اسفالت جاده‌هایمان به دلیل مرغوبیت زیاد و بیش از حد قیرهایمان و جاده صاف کن‌هایمان دو هفته‌ای ور می اید وقتی هنوز رانندگیمان مثل پلی استیشن است وقتی هنوز پشت تمام ماشین هایمان بیمه ائمه شده است چه نیازی به ای.بی.اس و کیسه هوا داریم ؟

وقتی هنوز با سرعت 100 تا توی پیچ می پیچیم چه نیازی به ای.بی.اس داریم وقتی هنوز مثل علی دایی با سرعت خدا توی جاده می رویم ولی دکمه کیسه هوا را نمی زنیم چه توفیری دارد که کیسه های 500-600 هزار تومانی را توی ماشین هایمان ان هم وانت و نیسان و پراید بزنیم ؟

اینها شاید به نظر بعضی ها بد نباشد اما این داستان را بگذارید کنار سختی این روزهای تولید کنندگان برای تهیه مواد اولیه (تحریم ها منظور نیست هااااااااااا- مدیونید اینطوری فکر کنیداااااا)‌ بگذارید کنار خرابی کسب کار تولید کننده و بگذارید کنار صد و یک مشکل دیگرشان کلاه خودتان را قاضی کنید که تولید کننده بیچاره ایرانی چه خاکی بر سرش بریزد با کیسه هوایی که ندارد با نیروی انتظامی که پایش را در یک کفش کرده و ماشین ها را پلاک نمی کند با موسسه استانداردی که 15 سال طول می دهد قانون بنویسد و بعد هم از خر شیطان پایین نمی اید با سود جویان وارد کننده اقلام آشغال چینی با عشق ماشین های خارجی که دست هزارم های خارجکی را باشرف تر از تولیدات داخل می دانند و با نیم میلیون کارگری که در این حوزه فعال هستند و نون شب زن و بچه شان را به خانه می برند و صد البته میلیون ها تومن ماشینی که تولید شده و در کف کارخانه خوابیده و پلاک نمی شود و برای اینکه حقوق کارگرها را بدهد باید شیف هایش را کم کنند باید نیروهای خدماتی اش را تعدیل کند و باید از بانکها پول با بهره بگیرد تا حقوق بدهد ولی ماشین هایش کف پارکینگ همینطور خاک بخورد که افتابه لگن هفت دست ولی شام و ناهار ....

فکر می کنم کلهم یک برنامه جامع و کامل در خصوص انجام کارهای احمقانه در ایران وجود دارد که کلهم هیچ کس اجازه فکر کردن به خودش را نمی دهد که این کارهای احمقانه یعنی چه؟؟؟

 

نخوانند بر ما کسی آفرین

چو ویران بود بوم ایران زمین

دریغ است ایران که ویران شود

کنام پلنگان و شیران شود

/ 1 نظر / 32 بازدید
آبجی زهرا

بلههههههههه!!!