ممد نبودی

ممد نبودی ببینی شهر آزاد گشته

خون یارانت پرثمر گشته .....

آه وایلااااااااا  کو جهان آرا

 

همیشه شنیدندن این آهنگ برام عجیب بود سوز و ناله ای که درش بود جذبم می کرد اما شخصیت ممد برایم ناآشنا بود هیچ وقت هم علاقه ای به شناخت این ممد نداشتم چون به نظرم جنگی که سال های کودکی منو به باد داده بود هیچ ارزشی نداشت بخصوص اینکه همه جا بلاستثنا توی رادیو و تلویزیون می خواستند این 8 سال را بکنن تو پاچه ات تا به سود و مصالح خودشان برسند با نام جنگ و شهید و شهادت و خون و پرپر شدن جوونها خیلی وقتها چماق درست کردند زدند تو سر خیلی ها وقتی یه تار موت بی هوا می زد  بیرون همه شهر چماق شهید و جنگ رو می زدند توی سر دخترکان این خاک و خیلی چماق های دیگر که مانده بودی اگر جنگی نبود چماق آنها چی میشد

اما بعد از خووندن کتاب دا خیلی از تصاویر جنگ جایگزین مناسبی پیدا کردند زنان و مردانی که در مقابل دشمن ایستادند تا شهرشون و خانه و کاشانه خودشون را به دست دشمن ندند جای حاجی ها و سیدهای ذهنم رو گرفت و از اونجا بود که محمد جهان آرا را شناختم فرمانده ای که 45 روز دست خالی  با مردان و زنانی ایستاد و شهرشون رو به اجنبی ندادند با خوندن هر سطر کتاب تازه می فهمیدم که ممد نبودی تا ببینی شهر آزاد گشته نوستالوژی مردان و زنانی است که تلاشی برای زنده ماندن موطن خود داشتند نوستالوژی از شهر رو به مرگی که هنوز بعد از 28 سال زخم های زیادی از توی تن خودش داره بود ممد نه فقط جهان آرا بود که همه خرمشهر را به تصویر می کشه

و این است شهری که بعد از 28 سال هنوز زنده نشده است ای دریغ ای دریغ ای دریغ که پول تمام کشور از زیر همین شهر و استان بیرون می آد اما تویاین 28 هیچکس به فکر خرج کردن پول یه روز فقط یه روز نفت به نفع این شهر نشد که نشد

شاید بهتره به جای اون شعر قبلی اینو برای شهری که هنوز بعد از 28 سال درگیر اینو

گفت که

ممد نبودی ببینی ، شهر ویران گشته

خون یارانت پایمال گشته

 

آه و واویلا......کو جهان آرا؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

/ 4 نظر / 14 بازدید
زهرا

نمیدونم چی بگم. این روزا با دیدن این تصاویر تو تلویزیون دلم بیشتر میسوزه و دچار افسردگی شدم.

حوریا

آه و واویلا! شهر ما خیلی سال هاست که ویران گشته!

سیاوش

شهر و خانۀ بیرون که اینجوری! وضع دل ما هم چندان بهتر از این نیست!![نیشخند]